امر به معروف

امر به معروف از فروع مهم اسلام است، (معروف) آن است که اسلام بدان امر نموده، و انجام آن را واجب گردانیده مانند نماز، روزه، پرداخت حقوق مستمندان و رعایت قوانین مهم اسلامى…

یا آنکه اسلام بدان امر نموده ولى انجامش را واجب نکرده است، مانند، اطعام مستمندان و پذیرائى از میهمان و اخلاق نیکو و تعلیم بى سوادان و مانند اینها…

بنابر این امر نمودن به قسم اول واجب و به قسم دوم مستحب است: امر به معروف داراى چهار شرط است:

۱ ـ امرکننده بایستى اول خودش خوب و بد را تمیز دهد سپس امر و نهى نماید.

۲ ـ احتمال تاثیر بدهد.

۳ ـ در صورتى که طرف در عمل زشت خود اصرار ورزد.

۴ ـ از امر به معروف زیان قابل توجهى روى ندهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *