روزه

بر هر فرد مکلف واجب است که: در ماه مبارک رمضان اگر مریض یا مسافر یا حائض یا معذور بعذر دیگرى نباشد روزه بگیرد، روز عبارت است از اینکه انسان پیش از اذان صبح نیت کند که: فردا روزه مى گیرم قربه الى الله، و از اول شفق تا مغرب شرعى از مفطراتى که روزه را باطل مى کند دورى نماید و مفطرات نه چیز است:

۱ ـ خوردن و آشامیدن.

۲ ـ جماع.

۳ ـ استمناء.

۴ ـ اماله نمودن با چیز روان.

۵ ـ رساندن غبار غلیظ به حلق.

۶ ـ باقى ماندن بر جنابت تا طلوع شفق.

۷ ـ فروبردن سر بزیر آب.

۸ ـ دروغ بستن به خدا و پیامبر و امام(ع).

۹ ـ قى عمدى.

چند مسأله:

۱ ـ اول ماه رمضان و اول ماه شوال، به یکى از سه چیز ثابت مى گردد:

ألف ـ دیدن ماه.

ب ـ دو نفر شاهد عادل شهادت دهند که: ماه را دیده اند.

ت ـ حاکم شرع حکم دهد که: ماه دیده شده.

۲ ـ کسى که در ماه رمضان روزه خود را عمدا بشکند براى کفاره آن یکى از این سه کار را باید بجا آورد:

ألف ـ یا شصت روز روزه بگیرد.

ب ـ یا شصت فقیر را سیر کند.

ت ـ یا بنده مؤمنى را آزاد کند.

۳ ـ بر هر مکلفى که مى تواند، واجب است در روز عید فطر براى خود و هرکه نان خور او است براى هریک نفر مقدار تقریبا سه کیلو گرم گندم، یا جو یا ذرت، بعنوان (زکات فطره) بپردازد و نیز مى تواند قیمت هریک را حساب کرده به فقرا رد کند.

۴ ـ مستحب است در روز عید فطر (نماز عید) خوانده شود. (در این مسأله اختلاف است).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پرسش امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.