غزلش را قصیده می خواند – رسول چهارمحالی (ساقی)

شعر و ترانه, نوشته های رسول چهارمحالی

غزلش را قصیده می خواند
————- —- ———–
دلم گرفته و هردم قصیده می خواند
هزار گلایه به رنگ پریده می خواند
تمام حرف دلش را نهان به بغض گلو
زبان عشق را بریدهِ بریده می خواند
ز تیر و خنجر و دشنه درون قلب ما
نیست نشانی که زجر دیده می خواند
به جرم عاشقی و مستیِ دل پاکش
ز کوله بار محبّت قد خمیده می خواند
کبوتر دل خود را ولی شکسته بال
پرانده سوی تو با اشک دیده می خواند
ز درد دوری تو همچو ابر می بارد
هزار شعر و مَثَل غم کشیده می خواند
دلش به دولت عشقت امید دارد او
به یاد وصل رُخت با عقیده می خواند
قلم گرفته به دستش به خط نستعلیق
هزار شعر نو بر جریده می خواند
زمان مستی و هوش یاری اش ساقی
ببین که هر غزلش را قصیده می خواند
—————————-
شاعر رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

مطالب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

چهارده − دوازده =

فهرست