شعر لب لعل – حامد نوروزی

شعر و ترانه, نوشته های حامد نوروزی

دوش ازلب لعل نوشیدم باده ازدست دوست
تاکنم جان وتن فدای نام دوست
دام اوزلف است وخالش دانه آن دام
ازبرای دانه ای افتاده ام دردام دوست
میل من سوی رسیدن وقصداوسوی جدایی
ترک کام خویش کردم تابرآیدکام دوست…

حامد نوروزی

مطالب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

پنج + هفده =

فهرست