شعر مهاجرت – علی حیدری خورموجی

شعر و ترانه, نوشته های علی حیدری خورموجی

ای کاش درختی بودم ریشه تنیده در بهت آفتاب
و تو پرستویی که لانه اش روی چشمانم بود
تو را می بویم
تو را می بوسم
و تو را در آغوش میکشم
اگر فصل مهاجرت نرسد…!!

مطالب پیشنهادی

2 دیدگاه. دیدگاه تازه ای بنویسید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

16 + 4 =

فهرست