شعر بازیچه دنیا – عنایت الله ایرانمنش

شعر و ترانه, نوشته های عنایت الله ایرانمنش

حکم و فرمان دلم شد تا سکوتم را گهی ،
با گذشت روزگاران بشکنم
از خوشی ونا خوشی هایم نمی گویم سخن
یا که در وصف نگاری دلربا و دل فریب

از روند نا بسامانی که دارم پشت سر
از جوانی و تباهی های عمر
یا ملاحت های دنیای هنر
تا به یک جا ماندن و در جا زدن در یک مکان
بامروری بر گذشته همچنان
پیش بینی رویدادها
بر غم فردا شدن
بی پناهی ام سکوت است و مدام
غرق در رویا و نا کامی و
بازیچه ی دنیا شدن

(عنایت الله ایرانمنش)

مطالب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

یک × 1 =

فهرست