شعر طالب – حسن مصطفایی دهنوی

شعر و ترانه, نوشته های حسن مصطفایی دهنوی

« طالب »
مصطفي(ص) در عمل مصمّم3 بود
رأس پيغمبري اش، خاتـم4 بود
چون پيمبر زِ اول آدم5 بود
ختم پيغمبران ، محمد(ص) بود
ره بـپيمودنـش ، ره حق بود
ره بـپيمـاي اول آدم بود
بنـده را ره سوي خدا بنمود
تا به درگاهش آورنـد سجود
حق شناسي در آن زمان ،كم بود
بيشتـر شـد ، چو آن پيامبر بود
حق شناسـي معنـوي ،كم بود
حق با معني اش ، به ما بنمـود
مصطفي(ص)با علي(ع)پسر عم6بود
فعل حق ،با علي(ع) مگر كم بود
فعل حق را ، علي(ع) به ما بنمود
مصطفي(ص)بر علي(ع) همان بنمود
هر سجودي كه بهر حق مي بود
با علي(ع) بود ، آن همان بنمود
هركه فعلش،بر اساس حق مي بود
حق نـخواهد ، كه آن شود نا بود
فعل حق بود ، ره به ما بنمود
رهنمـا بُوَد خلق را به سجود
دين حق،گر علي(ع) به ما نـنمود
دين ما دين حق ، كجا مي بود
طالب حق ، اگر كسي مي بود
با علي(ع) همرهي كند به سجود
طالب دين حق ، علي(ع) مي بود
اصل اسمش، علي ابوطالب بود
٭٭٭
3- استوار 4- آخرين پيامبر 5- حضرت آدم (ع) 6- پسر عمو
حسن مصطفایی دهنوی

برچسب ها

مطالب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این قسمت را پر کنید
این قسمت را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

یازده − سه =

مطالب پیشنهادی

فهرست